Surabaya, 2 Agustus 2026 - Isuk Ademe
suk iki, nalika srengéngé wiwit sumorot alon-alon, aku kèlingan marang sliramu. Angin esuk sing ngelus pipi krasa kaya sentuhanmu biyen. Nalika iku, kita isih padha enom, isih padha polos, lan isih padha percaya yèn katresnan iku abadi.
 |
|
Aku kèlingan carané kowé mesem, carané kowé ngucapake tembung "tresna" kanthi tulus. Saben kenangan kuwi kaya lukisan sing isih jelas ing pikiran, sanajan wis pirang-pirang mangsa ganti.
Katresnan sejati ora tau ilang, sanajan kahanan wis nggawa kita menyang dalan sing béda. Aku isih bersyukur pernah nduwèni wektu bareng kowé, sanajan mung sedhéla. Esuk iki ngelingaké aku yèn ana sawetara perkara sing worth kanggo dikenang, lan sliramu iku salah sijiné.
Muga-muga kowé uga bahagia ing dalanmu dhéwé. Amarga katresnan sejati iku nalika kita bisa nglepasake kanthi ikhlas, nanging tetep nyimpen kenangan manis ing ati.
Tag :
Ngomong
