Biyen, simbah mesthi ngelingake aku: "Surup ojo turu, mengko mundhak digondol setan."
Aku cilik mung manthuk, wedi. Nanging saiki wis gedhe, aku lagi mikir: apa iya mung pamali?
 |
| "Wayah surup kuwi dudu wektu kanggo turu, nanging kanggo nyekseni langit sing alon-alon peteng, karo teh anget neng tangan." |
Wayah Sing "Nanggung"
Surup kuwi wektu peralihan — padhang arep peteng, peteng durung teka. Turu pas wektu iki, jarene wong tuwa, bisa nggawe awak ora seger: sirah mumet, awak pegel, ati ora karuan.
Lha kok pas dirasakake dhewe, bener uga.
Turu kesoren kuwi nggawe siklus turu dadi berantakan. Tangi-tangi linglung, mood rusak, wengi malah ora bisa merem. Rasane persis kaya wong "kesurupan", to?
(Letakkan gambar di sini)
Pamali: Piwulang Sing Diwungkus Wedi
Aku dadi ngerti: pamali kuwi carane wong tuwa biyen ngajari anak-putune, nganggo basa sing gampang dieling-eling. "Digondol setan" kuwi mung kiasan. Maksude: yen kowe turu pas surup, kowe dhewe sing rugi.
- Wektu kumpul karo wong omah dadi ilang.
- Langit jingga sing endah kelewat tanpa dideleng.
- Awak sing kudu istirahat, jam biologise malah dibolak-balik.
Mula, Surup Ojo Turu
Dudu amarga wedi setan. Nanging amarga wayah surup kuwi wektu sing larang regane: kanggo ngombe teh anget, ngobrol karo wong omah, utawa mung lungguh nyekseni langit sing alon-alon peteng.
Pamali kuwi dudu takhayul sing kudu diwedi, nanging piwulang sing kudu dirungokake.
Surup ojo turu, kanca. Urip mung sedhela — ojo nganti kelewat turu. 🌇
Tag :
Ngomong
